Life

บทอ่านจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก (มก 14:12-16, 22-26)    วันแรกของเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อ เมื่อเขาฆ่าลูกแกะปัสกา บรรดาศิษย์ทูลถามพระเยซูเจ้าว่า “พระองค์มีพระประสงค์ให้เราจัดเตรียมการเลี้ยงปัสกาที่ไหน” พระองค์จึงทรงใช้ศิษย์สองคนไป สั่งเขาว่า “จงเข้าไปในกรุง แล้วจะพบชายคนหนึ่งกำลังเดินแบกหม้อน้ำอยู่ จงตามเขาไปเขาเข้าไปที่ไหน จงถามเจ้าของบ้านว่า “พระอาจารย์ถามว่า ห้องที่เราจะกินปัสกากับบรรดาศิษย์นั้นอยู่ที่ไหน” เขาจะชี้ให้ท่านเห็นห้องใหญ่ชั้นบนปูพรมไว้เรียบร้อย จงจัดเตรียมปัสกาไว้สำหรับพวกเรา ที่นั่นแหละ” ศิษย์ทั้งสองคนออกเดินทางเข้าไปในกรุง พบสิ่งต่างๆ ดังที่พระองค์ทรงบอกไว้ จึงจัดเตรียมปัสกา    ขณะที่ทุกคนกำลังกินอาหารอยู่นั้น พระองค์ทรงหยิบขนมปัง ตรัสถวายพระพร ทรงบิขนมปัง ประทานให้เขาเหล่านั้น ตรัสว่า “จงรับเถิด นี่เป็นกายของเรา” แล้วพระองค์ทรงหยิบถ้วย ตรัสขอบพระคุณ ประทานให้เขาและทุกคนดื่มจากถ้วยนั้น พระองค์ตรัสกับเขาว่า “นี่เป็นโลหิตของเราโลหิตแห่งพันธสัญญาที่หลั่งออกเพื่อคนจำนวนมาก เราบอกความจริงกับท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่มน้ำจากผลองุ่นใด จนกว่าจะถึงวันที่เราจะดื่มเหล้าองุ่นใหม่ในพระอาณาจักรของพระเจ้า” เมื่อขับร้องเพลงสดุดีแล้ว ทุกคนออกจากห้องเพื่อไปยังภูเขามะกอกเทศ

บทอ่านจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก (มก 12:38-44)    เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสกับประชาชนขณะที่ทรงสั่งสอนว่า “จงระวังบรรดาธรรมาจารย์ที่ชอบสวมเสื้อยาวเดินไปมา พอใจให้คนทั้งหลายคำนับตามลานสาธารณะ พอใจนั่งแถวหน้าในศาลาธรรม พอใจนั่งที่หัวโต๊ะในงานเลี้ยง คนพวกนี้กินบ้านของหญิงม่าย และอธิษฐานภาวนายืดยาวเพื่อให้คนมอง คนเหล่านี้จะรับโทษหนักกว่าผู้อื่น”    ขณะที่พระองค์ประทับนั่งตรงหน้าตู้ทาน ทอดพระเนตรเห็นประชาชนใส่เงินลงในตู้ทาน คนมั่งมีหลายคนใส่เงินจำนวนมาก หญิงม่ายยากจนคนหนึ่งเข้ามาเอาเหรียญทองแดงสองเหรียญใส่ลงในตู้ทาน พระองค์จึงทรงเรียกบรรดาศิษย์เข้ามาตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ได้ทำทาน มากกว่าทุกคนที่ได้ใส่เงินลงในตู้ทาน เพราะทุกคนเอาเงินที่เหลือใช้มาทำทานแต่หญิงคนนี้ขัดสนอยู่แล้ว ยังนำเงินทั้งหมด นำทุกอย่างที่มีอยู่สำหรับเลี้ยงชีวิตมาทำทาน”

1 ​เพจ เฟซบุกของบ้านเณรใหญ่แสงธรรม ลงภาพกิจกรรม “ครัวอาสา” ในภาวะวิกฤติโควิด 19 จากผลิตผลของแสงธรรมเอง และจากผู้สนับสนุนที่ให้ความช่วยเหลือ ... ภาพเหล่านี้แสดงอัตลักษณ์ของความเป็น “แสงธรรม” ......

บทอ่านจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก (มก 12:28-34) เวลานั้น ธรรมาจารย์คนหนึ่งเข้ามาเฝ้าพระเยซูเจ้า ได้ฟังการโต้เถียงเรื่องนี้ และเห็นว่าพระองค์ทรงตอบได้ดี จึงทูลถามพระองค์ว่า “บทบัญญัติข้อใดเป็นเอกกว่าบทบัญญัติข้ออื่นๆ” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “บทบัญญัติเอกก็คือ อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเราทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแต่เพียง พระองค์เดียว ท่านจะต้องรักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่านสุดจิตใจ สุดวิญญาณ สุดสติปัญญาและสุดกำลังของท่าน บทบัญญัติประการที่สองก็คือ ท่านจะต้องรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง ไม่มีบทบัญญัติข้อใดยิ่งใหญ่กว่า บทบัญญัติสองประการนี้” ธรรมาจารย์คนนั้นทูลว่า “พระอาจารย์ ท่านตอบได้ดี จริงทีเดียวที่ท่านกล่าวว่า ‘พระเจ้ามีแต่เพียงพระองค์เดียวและนอกจากพระองค์ แล้วไม่มีพระเจ้าอื่นเลย’ การจะรักพระองค์สุดจิตใจ สุดความเข้าใจและสุดกำลัง และรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเองนี้มีคุณค่ามากกว่าเครื่องเผาบูชา หรือเครื่องสักการบูชาใดๆ ทั้งสิ้น” พระเยซูเจ้าทรงเห็นว่าเขาพูดอย่างเฉลียวฉลาด จึงตรัสว่า “ท่านอยู่ไม่ไกลจากพระอาณาจักรของพระเจ้า” หลังจากนั้น ไม่มีผู้ใดกล้าทูลถามพระองค์อีกเลย

 “เราจะพาพระนางมารีย์เเละพระบุตร เดินทางจากนาซาเร็ธไป ยังเบธเลเฮม เเละจะคุ้มครองทั้งสองให้ปลอดภัย เท่าที่ชายคนหนึ่งจะทำได้”... . . 1. หากเห็นข้อความด้านบนนั้น ผมไม่อาจเผลอใจนึกถึงใคร นอกจากชายคนเดียว ชายที่เราเรียกเขาว่า “ยอเเซฟ” องค์ภัสดาเเห่งพระนางมารีย์เเละบิดาบุญธรรมของพระเยซู . . วันที่ 8 ธันวาคม 2563 - 8 ธันวาคม 2564 พระสันตะปา ปาฟรังซิส ประกาศให้เป็นปีของท่านนักบุญยอเเซฟ ( ประกาศ เนื่องในวันสมโภชเเม่มารีย์ผู้ปฏิสนธินิรมล ) พร้อมทั้งจัดพิมพ์ สมณลิขิตชื่อ “ด้วยหัวใจของบิดา Patris Corde” เพื่อรำลึก ครบรอบ 150 ปีแห่งการประกาศว่า “นักบุญยอแซฟเป็นองค์ อุปถัมภ์พระศาสนจักรสากล” . . 2. ...เส้นทางจากนาซาเร็ธ ถึงเบธเลเเฮมบอกอะไรกับเรา... ในปีที่เราหวนคิดถึงนักบุญยอเเซฟเป็นพิเศษนี้ มีหลาย เหตุการณ์เหลือเกินที่หากพูดถึงท่าน เหตุการณ์เหล่านั้นจะหลั่ง ไหลเข้ามา หนึ่งในเรื่องที่สำคัญที่สุดคงหนีไม่พ้นเรื่องของการ ประสูติองค์พระเยซูเจ้า ที่ทูตสวรรค์มาเข้าฝันนักบุญยอเเซฟ บอกท่านให้รับพระนางมารีย์ ทั้งยอมรับบุตรที่จะประสูติมา เพราะนั่นคือ บุตรของพระเจ้า การเป็นพ่อคนว่ายากเเล้ว เเต่การเป็นพ่อของพระเจ้าน่า จะยากกว่าบททดสอบเเรกที่ยอเเซฟได้รับ คือ การพาพระนาง มารีย์ที่กำลังตั้งครรภ์เดินทางกลับบ้านเกิดเมืองนอน เเต่บท ทดสอบนี้นำมาซึ่งความชื่นชมยินดีอย่างที่สุด เพราะที่ปลาย ทาง พระบุตรได้ถือกำเนิด อย่างไรก็ตาม... ความสวยงามอยู่ที่ปลายทาง เเต่ระหว่างทางคือความจริง ที่ต้องพบ จะมีสักกี่คนที่นึกถึงระหว่างทางจากนาซาเร็ธถึง เบธเลเฮม จะมีสักกี่คนที่เห็นเเดดร้อน ลม ฝน ที่ทั้งสามชีวิต ต้องพบ เเละจะมีสักกี่คนเห็นถึงภาระหน้าที่ของชายธรรมดาคน หนึ่ง ซึ่งเเบกรับความหวังของมวลมนุษย์ นั่นคือต้องดูเเลพระ บุตรที่อยู่ในครรภ์ ป้องกันภรรยา เเละนำพาพระบุตรเดินทาง ไปกว่าร้อยกิโลเมตร ใช่ครับ ยอเเซฟรับหน้าที่ทั้งหมดนั้น เเละท่านรับ... ด้วยความสุภาพทั้งหมดที่ตนมี . ....