คริสตวจนะ วาทะพระเจ้า วันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2026
(วันอังคาร ในอัฐมวารปัสกา (ปี A))
บทอ่านจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น (ยน 20:11-18)
เวลานั้น มารีย์ยังคงยืนร้องไห้อยู่นอกพระคูหา ขณะที่ร้องไห้นั้น นางก้มลงมองในพระคูหา ก็เห็นทูตสวรรค์สององค์สวมเสื้อขาวนั่งอยู่ตรงที่ที่เขาวางพระศพของพระเยซูเจ้าไว้ องค์หนึ่งนั่งอยู่ทางเบื้องพระเศียร อีกองค์หนึ่งนั่งอยู่ทางเบื้องพระบาท ทูตสวรรค์ทั้งสองถามนางว่า “นางเอ๋ย ร้องไห้ทำไม” นางตอบว่า “เขานำองค์พระผู้เป็นเจ้าของดิฉันไปแล้ว ดิฉันไม่รู้ว่าเขานำพระองค์ไปไว้ที่ใด” เมื่อตอบดังนี้แล้ว นางก็หันกลับมา และเห็นพระเยซูเจ้าทรงยืนอยู่ที่นั่น แต่ไม่รู้ว่าเป็นพระเยซูเจ้า พระองค์ตรัสถามนางว่า “นางเอ๋ย ร้องไห้ทำไม กำลังเสาะหาผู้ใด” นางคิดว่าพระองค์เป็นคนสวน จึงตอบว่า “นายเจ้าขา ถ้าท่านนำพระองค์ไป ช่วยบอกดิฉันว่าท่านนำพระองค์ไปไว้ที่ไหน ดิฉันจะได้ไปนำพระองค์กลับมา” พระเยซูเจ้าตรัสเรียกนางว่า “มารีย์ นางจึงหันไป ทูลพระองค์เป็นภาษาฮีบรูว่า “รับโบนี” ซึ่งแปลว่า พระอาจารย์ พระเยซูเจ้าตรัสกับนางว่า “อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้เลย เพราะเรายังไม่ได้ขึ้นไปเฝ้าพระบิดา แต่จงไปหาพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เรากำลังขึ้นไปเฝ้าพระบิดาของเรา และพระบิดาของท่านทั้งหลาย ไปเฝ้าพระเจ้าของเรา และพระเจ้าของท่านทั้งหลาย” มารีย์ ชาวมักดาลาจึงไปแจ้งข่าวกับบรรดาศิษย์ว่า “ดิฉันได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว” และเล่าเรื่องที่พระองค์ตรัสกับนาง
ข้อคิดจากพระวาจาของพระเจ้า
1️
“นางเอ๋ย ร้องไห้ทำไม”
บางครั้งเราเสียใจ เพราะคิดว่าพระเจ้าหายไปจากชีวิต
แต่แท้จริงแล้ว พระองค์อยู่ใกล้…จนเราไม่ทันสังเกต
น้ำตาไม่ผิด แต่จงอย่าลืมมองหา “การประทับอยู่” ของพระองค์ในความทุกข์นั้น
2️
“เขานำองค์พระผู้เป็นเจ้าของดิฉันไปแล้ว ดิฉันไม่รู้ว่าเขานำพระองค์ไปไว้ที่ใด”
ความรักแท้ ทำให้เรา “แสวงหา” แม้ในความมืด
นักบุญมารีย์ ฯ ไม่ยอมแพ้ต่อความว่างเปล่า แต่ยังคงตามหาพระองค์
ความเชื่อที่แท้…ไม่หยุดแค่ความรู้ หรือความไม่รู้ แต่ยังคง “ออกเดิน” แม้ไม่เห็นทาง
3️
“รับโบนี” (พระอาจารย์)
เพียงพระองค์ตรัสเรียกชื่อ “มารีย์”
ทุกความสับสนก็หายไป เพราะเธอ “ถูกเรียกด้วยความรัก”
พระเจ้าทรงรู้จักเราทีละคน และเรียกเราด้วยชื่อของเรา …ไม่ใช่แค่ฝูงชน
4️
“ดิฉันได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว”
การพบพระคริสตเจ้า ไม่ใช่เก็บไว้คนเดียว
แต่ต้อง “ออกไปประกาศ”
คนที่เคยร้องไห้ กลับกลายเป็น “ผู้ประกาศข่าวดี” เพราะได้พบพระองค์
ปล.
อาแมน สมพรปากเถิด 
