✨คริสตวจนะ วาทะพระเจ้า วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2026
🕊️วันพุธสัปดาห์ที่ 16 เทศกาลธรรมดา (ปีคู่)
📜บทอ่านจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมัทธิว (มธ 13:1-9)
⌛เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จออกจากบ้านมาประทับที่ริมทะเลสาบ ประชาชนจำนวนมากมาเฝ้าพระองค์ พระองค์จึงเสด็จไปประทับอยู่ในเรือ ส่วนประชาชนยืนอยู่บนฝั่ง พระองค์ตรัสสอนเขาหลายเรื่องเป็นอุปมา
💬พระองค์ตรัสว่า “จงฟังเถิด ชายคนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืช ขณะที่เขากำลังหว่านอยู่นั้น บางเมล็ดตกอยู่ริมทางเดิน นกก็จิกกินจนหมด บางเมล็ดตกบนพื้นหินที่มีดินเล็กน้อย ก็งอกขึ้นทันทีเพราะดินไม่ลึก แต่เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นก็ถูกเผาและเหี่ยวแห้งไปเพราะไม่มีราก บางเมล็ดตกในพงหนาม ต้นหนามก็ขึ้นคลุมไว้ ทำให้เหี่ยวเฉาตายไป บางเมล็ดตกในที่ดินดี จึงเกิดผลร้อยเท่าบ้าง หกสิบเท่าบ้างสามสิบเท่าบ้าง ใครมีหูก็จงฟังเถิด”
⛪ข้อคิดจากพระวาจาของพระเจ้า
🛖1
พระเยซูเจ้าเสด็จออกจากบ้าน
พระเยซูเจ้าไม่ทรงอยู่เพียงในบ้าน แต่เสด็จออกไปหาผู้คน พระองค์ทรงออกไปพบชีวิตจริงของมนุษย์ ที่มีทั้งความเหน็ดเหนื่อย ความหวัง และคำถามในใจ พระเจ้าของเราไม่ใช่พระเจ้าที่อยู่ไกล แต่เป็นพระเจ้าที่เสด็จออกมาหาเราเสมอ
🛶2
พระองค์จึงเสด็จไปประทับอยู่ในเรือ
เรือเล็ก ๆ กลายเป็นที่ประทับของพระเยซูเจ้า และกลายเป็นธรรมาสน์สำหรับประกาศพระวาจา บางครั้ง พระเจ้าก็ใช้สิ่งธรรมดาในชีวิตเรา เป็นที่ที่พระองค์ตรัสสอนเราได้เหมือนกัน บ้านของเรา งานของเรา ห้องเรียนของเรา หรือแม้แต่วันที่เหนื่อยล้า ก็อาจกลายเป็นที่ที่พระเจ้าทรงพูดกับเรา
👂🏻3
ใครมีหูก็จงฟังเถิด
การฟังพระวาจา ไม่ใช่แค่ได้ยินเสียง แต่คือการเปิดใจให้พระวาจาลงลึกในชีวิต คนจำนวนมากได้ยินพระเยซูเจ้า แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ยอมให้พระวาจาเปลี่ยนหัวใจเรา วันนี้พระองค์จึงไม่ได้ถามว่าเราได้ยินไหม แต่ถามว่าเราฟังจริง ๆ หรือเปล่า
🐦4
นกก็จิกกินจนหมด
เมล็ดที่ตกริมทาง ยังไม่ทันเติบโต ก็ถูกนกจิกกินจนหมด หัวใจของเราก็เป็นแบบนั้นได้เหมือนกัน ถ้าเราไม่ดูแล ไม่เฝ้าระวัง พระวาจาที่ได้รับมาอาจถูกความวุ่นวาย ความกลัว ความเฉยชา หรือเสียงของโลกเอาไปจากใจเราได้ง่าย ๆ
✒️ปล.
🕊️พระเยซูเจ้าทรงสถิตในเรา ตลอดกาลนิรันดร์✨🌿
#นายชุมพาดินแดนพันธสัญญา #สังฆมณฑลนครสวรรค์
